De verhalen van Jip en Janneke worden in het Urks uitgebracht. Begin oktober verschijnt het boek met de titel Vor alteed maos (Voor altijd vrienden). Eerder verschenen de verhalen van Annie M.G. Schmidt al in het Twents en het Sallands.
De Urker uitgave is daarmee de derde Nedersaksische editie. Met deze vertalingen willen de betrokken organisaties regionale talen onder jongeren levend houden.
Mensen uit Urk
Klaas Barends schreef één Jip en Janneke-verhaaltje in het Urks voor een bundel met Nedersaksische vertalingen. Het smaakte naar meer en al snel kwam hij op het idee voor een volledig Jip en Janneke-boek in het Urks.
Barends zocht mensen om hem te helpen bij het vertalen. Het moesten mensen uit Urk worden die de doelgroep, kinderen uit Urk, goed begrijpen. Hij kreeg acht reacties op een oproep in de krant.
"Het leuke aan de aanmeldingen was dat veel mensen in het onderwijs werkten", vertelt Barends aan Omroep Flevoland.
Niet ieder woord
De groep van negen Urkers boog zich over de vertalingen. Niet ieder woord kon direct vertaald worden. Als voorbeeld geeft Barends de heg waardoor Jip en Janneke in het begin van het boek kruipen.
"Daar is niet een letterlijke Urker vertaling voor. Dan gingen we met elkaar in discussie over welk woord we daarvoor wel moesten gebruiken."
Stichting Urker Taol heeft daarna alle verhalen nagekeken en zorgde ervoor dat er qua spelling één lijn in zat.
De verhalen van Jip en Janneke stammen uit de jaren 50. Tegenwoordig zijn er opvoeders die kritisch zijn op de in hun ogen ouderwetse rolpatronen in de verhalen. Zo bekommert de moeder zich vaak om het huishouden en gaat de vader naar het werk.
Aan de andere kant zijn er ook opvoeders die menen dat de Jip en Janneke-verhalen tijdloos zijn. De twee sluiten vriendschap, beleven avonturen en spelen zoals dat ook nu nog gebeurt.
Niet alleen onder de mensen die met Jip en Janneke zijn opgegroeid is het boek populair. Ook mensen buiten Nederland bleken interesse te hebben. Voor hen verscheen er in 2008 een Engelse vertaling van het boek.
