De Amerikaanse Christa Pike, die een executiepoging overleefde en wereldnieuws werd, zegt dat ze sindsdien constant pijn heeft. Ook heeft ze moeite met praten en kampt ze met mentale klachten. Dat ze nog leeft, komt volgens haar door onkunde.
Het is voor het eerst dat de 50-jarige vrouw na haar mislukte executie van zich laat horen. Ze heeft via haar advocaten een verklaring naar buiten gebracht.
Dat ze nog leeft, noemt ze onwerkelijk. Ze was voorbereid op de dood en had al afscheid genomen van haar geliefden. "Ik had niet nagedacht over het leven na die nacht en het doet me veel verdriet dat door zoveel incompetentie zoveel mensen in deze vreselijke situatie zijn terechtgekomen."
Schedel ingeslagen
Pike werd in 1996 ter dood veroordeeld voor de mishandeling en brute moord op de 19-jarige Colleen Slemmer, een klasgenoot van haar. Samen met haar toenmalige vriend had ze Slemmer meegelokt naar een afgelegen terrein, waar ze uiteindelijk haar schedel insloeg.
Vorige maand kreeg Pike twee injecties met een zwaar medisch slaapmiddel, maar het infuus haperde en ze belandde in coma. Ze werd in kritieke toestand naar het ziekenhuis gebracht en moest aan de beademing. Na een paar dagen ontwaakte ze weer.
In haar verklaring wijdt Pike nu uit over haar pijn: "Mijn lichaam doet pijn. Mijn armen doen pijn. Mijn handen doen pijn. Mijn keel doet pijn. Ik heb nog steeds moeite met praten. En de pijn is niet alleen fysiek. Er is ook pijn in mijn hoofd en in mijn ziel."
Daar voegt ze aan toe dat ze "weliswaar aan de beterende hand is, maar dat betekent nog niet dat het goed met me gaat". Verder schrijft ze: "Ik houd me vast aan de liefde en vriendelijkheid van zoveel mensen die me eraan hebben herinnerd dat ik niet alleen ben."
Het is niet duidelijk of en wanneer Pike alsnog wordt geëxecuteerd. De gouverneur van Tennessee heeft gezegd dat er een onderzoek moet komen naar wat er is misgegaan bij de executie. Het hoofd van de gevangenissen in de staat Tennessee nam al ontslag vanwege de zaak.
Inmiddels verblijft Pike in isolatie in de ziekenboeg van het Debra K. Johnson Rehabilitation Center in Nashville, waar ze voorheen vastzat.
