Flevoland, de jongste provincie van Nederland, bestaat vandaag precies 40 jaar. Op 1 januari 1986 werd de twaalfde provincie officieel opgericht, waarmee een einde kwam aan een complexe bestuurlijke situatie in de polders. Ruim een week later kwam koningin Beatrix naar hoofdstad Lelystad om de provincie officieel te proclameren.
Van bestuurlijke chaos naar eigen provincie
De vorming van Flevoland als aparte provincie was het resultaat van jarenlange lobby door de zes gemeenten in het gebied. Onder leiding van Han Lammers, destijds burgemeester van Almere en later de eerste commissaris van de Koningin, werkten zij samen aan een eigen bestuurlijke eenheid. De gemeenten waren de versnipperde situatie zat, waarbij verschillende instanties en provincies zeggenschap hadden over het nieuwe land.
Voor 1986 viel het gebied onder verschillende bestuurlijke eenheden. De Noordoostpolder behoorde tot Overijssel, terwijl Noord-Holland ook aanspraken maakte op zeggenschap. Daarnaast waren er rijksdiensten die wel expertise hadden in landaanwinning, maar weinig bestuurlijke ervaring.
Eeuwenoud droomproject
Hoewel Flevoland als provincie pas 40 jaar bestaat, zijn de plannen voor de inpoldering veel ouder. In 1891 presenteerde ingenieur Cornelis Lely zijn visioenen voor de drooglegging van de Zuiderzee. Na de totstandkoming van de Zuiderzeewet in 1918 en de voltooiing van de Afsluitdijk in 1932, ontstonden stap voor stap de polders: Noordoostpolder (1942), Oostelijk Flevoland (1957) en Zuidelijk Flevoland (1968).
Nipte overwinning
De lobby voor een eigen provincie was uiteindelijk succesvol, zij het nipt. In 1985 stemde de Eerste Kamer met 38 tegen 33 stemmen voor het voorstel. Volgens betrokkenen was de kostenbesparang ten opzichte van de bestaande bestuurlijke lappendeken een belangrijke overweging.
Nu, 40 jaar later, is Flevoland uitgegroeid tot een volwaardige provincie met eigen identiteit en bestuurlijke traditie.
